Μια διαπίστωση με πολλές ερμηνίες

Σήμερα ήταν η προτελευταία μέρα της άσκησης στην Γυναικολογική Κλινική του Αρεταίειου Νοσοκομείου και στην 6ετή πορεία της Ιατρικής Σχολής.

Μπήκε ο αναπλ. καθηγητής κ. Φωτίου και ρώτησε πόσοι από εμάς πέρασαν τις χθεσινές προαιρετικές εξετάσεις και άρα πήραν πτυχίο.

Σήκωσαν το χέρι κάμποσοι. Τότε ο καθηγητής αναρωτήθηκε γιατί, παρά ένα τόσο κομβικό και χαρμόσυνο γεγονός, έβλεπε στα πρόσωπα τους θλίψη και μελαγχολία…

ξαφνιάστηκα γιατί δεν το είχα παρατηρήσει, αλλά είχε δίκιο.

ξεχωρίζω μερικά από αυτά που μας είπε στην συνέχεια…

“μην περιμένετε να βρείτε την χαρά της ζωής σε κάποιο αόρατο ή μακρινό κομβικό σταθμό … αφήστε τους εαυτούς να χαλαρώσουν και επιτρέψτε τους να είστε χαρούμενοι – η πορεία είναι που μετράει”

“πάντως και γω όταν είχα πάρει πτυχίο μου ένιωθα μια παράξενη μελαγχολία, ίσως είναι θέμα χαρακτήρα – αν μετά από ένα γεγονός κοιτάς πίσω ή μπροστά”

“όποια και αν είναι η ερμηνεία της μελαγχολίας σας πάντως, μην παραλείψετε να βρείτε σύντομα την αιτία της…μην την αποδίδεται σε ευκαιριακές δικαιολογίες”

[μετά μας παρέδωσε για τον καρκίνο της ωοθήκης, ωραίο μάθημα και τρομερός δάσκαλος- αλλά με την ζέστη δεν παλευόταν]

Advertisements

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s